Τι είναι η επέκταση της εκτεταμένης χρήσης κλειδιού;
Η επέκταση της εκτεταμένης χρήσης κλειδιού (EKU) μοιάζει πολύ με την επέκταση χρήσης κλειδιού (KUE), με τη διαφορά ότι οι τιμές EKU ορίζονται σε σχέση με τον «σκοπό» (για παράδειγμα, την υπογραφή ανταποκρίσεων OCSP, την αναγνώριση πελάτη SSL, κ.λπ.), και μπορούν εύκολα να επεκταθούν. Το EKU ορίζεται με αναγνωριστικά αντικειμένων που καλούνται OID. Αν παραλειφθεί η επέκταση EKU, όλες οι λειτουργίες θα είναι δυνητικά έγκυρες.

Ποια είναι η διαφορά μεταξύ KUE και EKU;
Το EKU είναι νεότερο και τείνει να θεωρείται ως ο «καθ' αυτός» μηχανισμός περιορισμού χρήσης, ενώ το KUE συνήθως θεωρείται λιγότερο ευέλικτο. Το KUE ορίζεται σε σχέση με τις «λειτουργίες». Το EKU ορίζεται σε σχέση με τον «σκοπό». Τα EKU συνήθως ελέγχονται επιθετικά (δηλ. «απαιτείται να έχει αυτό το EKU OID»), ενώ τα KUE συνήθως ελέγχονται αμυντικά (δηλ. «χρειάζεται να έχει bit μη άρνησης αναγνώρισης και μπορεί να έχει bit κρυπτογράφησης/αποκρυπτογράφησης μόνο»). Για κάποια αρχή πιστοποίησης, η λίστα με τους σκοπούς περιορίζει το είδος των πιστοποιητικών που μπορεί να δημιουργήσει η αρχή. Για να είναι έγκυρη κάποια λειτουργία πρέπει να περιλαμβάνεται τόσο στην αρχή όσο και στα πιστοποιητικά που αυτή υπογράφει.

Τι σημαίνει η φράση «Αυτή η επέκταση είναι κρίσιμη»;
Αυτή η φράση είναι επίσης γνωστή και ως «ένδειξη κρισιμότητας». Πρόκειται για μια επισήμανση που παρέχει οδηγίες στο λογισμικό που χρησιμοποιεί το πιστοποιητικό σχετικά με το αν είναι ασφαλές να αγνοήσει την επέκταση της εκτεταμένης χρήσης κλειδιού στην περίπτωση που δεν την αναγνωρίσει. Ένα πιστοποιητικό θα απορριφθεί αν το λογισμικό δεν αναγνωρίζει μια «κρίσιμη επέκταση».